Które ucho słucha lepiej, ma większą sprawność, lub inny sposób słuchania?
Na co dzień nie zastanawiamy się, które ucho „słyszy lepiej”. Okazuje się jednak, że ma to bardzo duże znaczenie w postrzeganiu otaczającej nas rzeczywistości. Lateralizacja słuchowa jest to asymetria w działaniu prawego i lewego ucha, wynikająca z różnic w budowie półkul mózgowych.
Prawe ucho słucha w nieco inny sposób niż ucho lewe. Wynika to z faktu, że prawa i lewa półkula naszego mózgu zawiadują innymi umiejętnościami.
Lewa półkula nazywana jest racjonalną. W niej u zdecydowanej większości osób znajdują się ośrodki mowy, szybciej przebiega analiza dźwięków wymagających sekwencyjnego przetwarzania, czyli np. mowy.
Prawa półkula zwana jest emocjonalną i niewerbalną. Odpowiada za całościowe ujmowanie pojęć , wyobraźnię przestrzenną, percepcję muzyki oraz procesy emocjonalne (np. śmiech, płacz, szum lasu, wody, ulicy, silnika).
Większość włókien nerwowych nerwu słuchowego krzyżuje się, tak więc większość informacji z prawego ucha trafia najpierw do lewej półkuli, natomiast większość informacji z ucha lewego trafia początkowo do prawej półkuli mózgu. Następnie informacja jest przekazywana poprzez włókna kojarzeniowe i następuje „wymiana” informacji między półkulami. Skrzyżowany szlak słuchowy jest jednak najszybszy i najbardziej efektywny.
Badania prowadzone przez prof. Alfreda Tomatisa wykazały, że prawidłową lateralizacją jest lateralizacja prawouszną. Fakt, że każda półkula mózgowa powiązana jest silniej z przeciwległą stroną ciała sprawia, że informacje słuchowe z prawego ucha biegną szybciej i krócej do lewej półkuli mózgu – miejsca, które odgrywa zasadniczą rolę w procesie komunikacji, gdyż tam znajduje się ośrodki odpowiedzialne za tworzenie mowy. Najkrótsza droga sprawia, że bodziec słuchowy jest szybko analizowany i równie szybko generowana jest odpowiedź.
Osoby prawouszne odbierają przede wszystkim treść wypowiedzi, (co jest korzystne, podczas komunikowania się).
Osoba lewouszna w pierwszej chwili zupełnie nieświadomie zwraca uwagę na zabarwienie emocjonalne wypowiedzi.
Tomatis uważał, że ten emocjonalny filtr może wpływać niekorzystnie na jakość komunikacji.
Powszechnie znane jest zjawisko wpływu emocji na jakość głosu i mowy (np. nasilenie jąkania lub zaburzenia głosu w stresującej sytuacji).
Prof. Alfred Tomatis uważał, że lewouszność może predysponować do wystąpienia różnego rodzaju zaburzeń komunikacji.